Posłowie opowiedzieli o tym wydarzeniu królowi, który kazał w roku 1297 założyć w tym miejscu miasto (Nowy) Sącz, a obraz umieścić w ufundowanym przez siebie klasztorze z kościołem oo. franciszkanów.
Inna legenda mówi, że namalowany przez św. Łukasza wizerunek Chrystusa miał być ofiarowany księciu halicko-włodzimierskiemu Lwu I Halickiemu przez cesarza bizantyńskiego. Następnie książę miał go przekazać pustelnikowi z Karpat, a ten z kolei miał przekazać obraz klasztorowi ojców franciszkanów w Nowym Sączu, który powstał w 1297 r.
Kult wizerunku Pierwsza historyczna wzmianka o kulcie Chrystusa z tego wizerunku pochodzi z roku 1596. Prowincjał ojców Franciszkanów stwierdził, że w Nowym Sączu znajduje się: „Imago Salvatoris ad quam est maxima devotio hominum”. Sanktuarium Nowosądeckie jest największym polskim ośrodkiem kultu Chrystusa Przemienionego. Nie wiadomo, kiedy odbył się pierwszy jednodniowy odpust przy farze sądeckiej. Od 1970 roku odbywa się 8-dniowy odpust w okolicy 6 sierpnia (święto Przemienienia Pańskiego). W odpuście tym uczestniczy ponad 100 tysięcy osób. W 2006 roku wyliczono, że w czasie odpustu rozdano 125 tysięcy komunii św., a w nabożeństwach Wielkiego Odpustu uczestniczyło około 350 tysięcy osób.