Jako świecki katolik dążył też do rozwoju życia religijnego swoich wychowanków, przez ćwiczenia duchowe, modlitwę i codzienne uczestnictwo we Mszy świętej.
Wiele z jego metod jest nowatorskich, w szczególności indywidualny kontakt między nauczycielem a uczniem i przystosowanie nauczania do potrzeb i możliwości konkretnego dziecka. Był pierwszym przedstawicielem nowożytnej pedagogiki, rozwiniętej w epoce odrodzenia. Wielu spośród najwybitniejszych uczonych XV-wiecznych, m.in. Guarino da Verona, Poggio Bracciolini czy Francesco Filelfo, wysłało swoich synów na naukę do Vittorina da Feltre.
Nie pozostawił traktatów pedagogicznych – znamy jedynie jego krótki młodzieńczy traktat o ortografii łacińskiej i osiem listów. Żyje jednak jako skuteczny reformator edukacji, wychowawca Italii i współtwórca idei humanizmu – jako szlachetna postać kształtująca nowe idee człowieka wolnego, wszechstronnego i samoświadomego.
Literatura C. de Rosmini, Idea dell'ottimo precettore nella vita e disciplina di V. da Feltre e de' suoi discepoli, Bassano 1801, Feltre 1911 Bibliothek der kath. Pädagogik, VII, Freiburg 1894, 101-125;