1300–1302 Kiedy rozejm dobiegał końca, hrabia Gwidon był opuszczony przez wszystkich sojuszników i mógł liczyć jedynie na łaskę Filipa IV, który uwięził go wraz z synem i skonfiskował hrabstwo. W 1301 roku król i królowa Francji odwiedzili Flandrię. Monarchów hucznie przywitali patrycjusze w Ypres, Gandawie, Brugii, Lille i Douai. Jednakże plebs był wrogi wobec monarchów z powodu brutalności francuskiego gubernatora Jakuba z Châtillon, który był odpowiedzialny za wprowadzanie wysokich podatków. W ciągu roku buntowniczy i niezależni mieszczanie z wielu dużych miast wraz z plebsem weszli w konflikt z despotycznymi rządcami francuskimi. W konsekwencji, 18 maja 1302 roku dokonali oni masakry francuskich żołnierzy garnizonu w Brugii, którzy zostali zaskoczeni i zabici w łóżkach, co określono „porankiem brugijskim” lub „jutrzni brugijskiej”. Podobny los podzielili bogaci mieszczanie, którzy byli zwolennikami króla. Rozpoczęło to konflikt między władzą królewską a mieszczanami i chłopami.