Ubarwienie ryjówki syberyjskiej jest dwubarwne, zależy też od wieku zwierzęcia. Grzbiet młodych osobników jest brązowy czy ciemnobrązowy, u dorosłych zaś jeszcze ciemniejszy, od czarnobrązowego do czarnego. Nieco jaśniejsze są odeń boki zwierzęcia, odróżniające się od grzbietu. Brzuch jest ciemnoszary, odróżniający się od boków ciała. Podstawa ogona jest dwukolorowa, podczas gdy bardziej dystalna jego część już raczej jednolicie ciemna.
Systematyka Gatunek opisał Thomas w 1907. Jako miejsce typowe podał Dariné, 25 mil na północny zachód od Korsakoff, Saghalien. Miał na myśli miejsca nazywane dziś Korsakow i wyspą Sachalin na terenach pod władaniem Rosji.
Ryjówka syberyjska zalicza się do ryjówkowatych (Soricidae) – rodziny dzielonej na trzy podrodziny: ryjówki (Soricinae), zębiełki (Crocidurinae) oraz myszoryjki (Myosoricinae). Podrodzina Soricinae dzieli się dalej na sześć plemion, wśród których wymienia się krecikówki (Anourosoricini), blarynki (Blarinellini), blariny (Blarinini), wodoryjki (Nectogalini), sorki (Notiosoricini) i ryjówki (Soricini). To ostatnie plemię obejmuje pojedynczy rodzaj Sorex, czyli ryjówkę, zasobny w 86 gatunków. Gatunki te dzieli się na dwie grupy tworzące odrębne podrodzaje Sorex (Sorex) i Sorex (otisorex), pozostawiając niektóre gatunki niezaliczone do żadnego.