Minister spraw zagranicznych Rzeszy Joachim von Ribbentrop nie uwierzył w to i polecił ambasadzie niemieckiej w Madrycie wyrazić swoje zaniepokojenie hiszpańskiemu rządowi odejściem Pigi z delegacji. Zapytany przez amerykańskich dyplomatów w 1952 roku Piga był zdania, że alianci wywarli na wiosnę 1943 roku presję na rząd hiszpański, aby wycofał go z komisji.
Członkowie Komisji Komisja, która początkowo została zakwaterowana w hotelu Adlon w Berlinie, liczyła dwunastu członków. Tylko jeden nie pochodził z państwa sojuszniczego lub okupowanego, a mianowicie ze Szwajcarii. Jedenastu z nich było profesorami, z których dziewięciu było specjalistami medycyny sądowej: Alexandru Birkle (Rumunia), Herman Maximilien de Burlet (Holandia), František Hájek (Protektorat Czech i Moraw), Marko Markow (Bułgaria), Eduard Miloslavić (Niepodległe Państwo Chorwackie), François Naville (Szwajcaria), Ferenc Orsós (Węgry), Vincenzo Mario Palmieri (Włochy), Arno Saxén (Finlandia), Reimond Speleers (Belgia), František Šubík (Słowacja), Helge Tramsen (Dania).