1 czerwca 1921 przebywał w Szpitalu Wojskowym w Chełmie, a jego oddziałem macierzystym był nadal 2 pułk ułanów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 75. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był nadal 2 pułk ułanów w Suwałkach. 12 lutego 1923 prezydent RP awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 września 1920 i 3. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Później został przeniesiony do 13 pułku ułanów w Nowej Wilejce, a w listopadzie 1924 przydzielony do szwadron pionierów przy 1 Dywizji Kawalerii w Białymstoku. W styczniu 1926 wrócił do 13 pułku ułanów.
W ewidencji oficerów osadzonych w Oflagu VII A Murnau, przechowywanej w Wojskowym Biurze Historycznym, figuruje Władysław Bułhak ur. 1897, porucznik kawalerii zawodowy, który w czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił służbę w Ośrodku Kawalerii Baranowicze (sic!) i dostał się do niewoli niemieckiej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych dwukrotnie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia