Opis Studukatówkę wybito najprawdopodobniej z rozkazu króla Zygmunta III Wazy. W literaturze przedmiotu pojawiała się również hipoteza, że emisję zlecił nie król, a Jacob Jacobson, zarządca mennicy bydgoskiej, jeden z największych finansowych potentatów ówczesnego państwa polsko-litewskiego. Otrzymał on od króla m.in. prawo bicia wszystkich rodzajów monet oraz wyłączne prawo do zakupu srebra w kraju i zagranicą.
Masa wybitej w Bydgoszczy studukatówki wynosi ok. 350 gramów – dla znanych na początku XXI w. egzemplarzy mieści się między 346,96 a 350,69 grama – średnica to ok. 70 mm – zmierzono wartości od 68,6 do 70,0 mm – próba stopu złota dla znajdujących się na początku XXI wieku w polskich muzeach egzemplarzy wynosi 986 (w literaturze pojawia się czasami 967). Drugim, obok złota, metalem stwierdzonym w poddanych weryfikacji egzemplarzach było srebro.
XXI-wiecznym badaczom udało się zidentyfikować 2 stemple awersu i 4 rewersu.
Według jednej z hipotez projektantem wizerunku królewskiego umieszczonego na awersie był gdański malarz Herman Han.
Znane egzemplarze W drugim dziesięcioleciu XXI w. udało się potwierdzić istnienie co najmniej 14 sztuk studukatówek.