W sierpniu 1926 został przeniesiony do 6 pułku ułanów z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w szwadronie pionierów 6 SBK. Z dniem 1 czerwca 1927 został przeniesiony do 22 pułku ułanów. 27 stycznia 1930 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień rotmistrza w korpusie oficerów kawalerii i 11. lokatą. W marcu 1931 ogłoszono jego przeniesienie do 9 pułku strzelców konnych w Grajewie, ale później zarządzenie w tej sprawie zostało unieważnione. W sierpniu 1931 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr III. Następnie pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Głównego. W 1936 dowodził 2. szwadronem 19 pułku ułanów w Ostrogu nad Horyniem. Od 14 czerwca 1937 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisku kierownika referatu dyscypliny.

18 września 1939 przekroczył granicę rumuńską. 14 stycznia 1940 zameldował się w Stacji Zbornej w koszarach Bessières w Paryżu. Pełnił tam, a następnie w Stacji Zbornej Carpiagne, obowiązki oficera ewidencji personalnej i rejestracyjnego. Po klęsce Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii. W Plymouth skierowano go do Obozu WP w Crawford. Dalszą służbę pełnił na Wyspach Brytyjskich. Na majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1946.