Morfologia i rozwój Na porażonej korze drzew tworzy rozproszone, lub promieniście skupione apotecja. Osadzone są na krótkim (1 mm) trzonku, początkowo są kuliste, potem otwierają się tworząc wypukłe lub płaskie miseczki, z zewnątrz włochate o barwie od bardzo bladej do słomkowej, wewnątrz żółtawe. Mają średnicę 1–6 mm i umiarkowanie grube, kredowobiałe, nieregularne obrzeże. Włosy po zewnętrznej stronie apotecjum są cylindryczne, szkliste, cienkościenne, z lekko nabrzmiałymi końcówkami, o grubości 3–4 µm. Worki maczugowate, tępo zaokrąglone na wierzchołkach, 8-zarodnikowe, 126–180 × 9–12 µm. Askospory skośnie jednorzędowe, gładkie, szkliste, wydłużone-eliptyczne, wrzecionowate, tępe lub spiczaste na kończynach, 15–28 × 6–9 µm. Wstawki o długości nie przekraczającej długości worków, pozginane, nitkowate, przegrodowe, tępe, nieco nabrzmiałe na końcach, o długości 160–215 µm, szerokości 1–3 µm, na końcu 4 µm. Konidia owalne, jednokomórkowe, o długości do 3 µm, niezdolne do kiełkowania. Ich funkcja jest nieznana.