Z tego też powodu do numizmatyki polskiej ewentualnie włączane bywają monety:

Aleksandra IV Lǎpuşneau (1552–1561, 1564–1568), Jana III Srogiego (1572–1574) oraz Jeremiego Mohyły (1595–1606). Za panowania Aleksandra IV Lǎpuşneau bito monety na wzór węgierski, czyli denary siedmiogrodzkie, na których na pięciopolowej tarczy herbowej występował podwójny krzyż. Nie ma ostatecznej pewności, czy był to krzyż węgierski, czy został on tam umieszczony w konsekwencji złożenia hołdu lennego Zygmuntowi II Augustowi w 1552 r.

Monety Jana III Srogiego oparte były na wzorcach tureckich. Miedziaki o masie 6 gramów miały legendę w alfabecie słowiańskim i datę roczną liczoną od „stworzenia świata” – 7081 (1573).

W mennictwie Jeremiego Mohyły pojawił się trojak z portretem Zygmunta III Wazy na awersie i głową wołu na rewersie. Monety te datuje się na lata 1595–1597 (być może odpowiadał za nie przybyły z Rygi mincmistrz i dzierżawca mennicy Heinrich Wulf).