barwa jako narzędzie twórczego wyrazu oraz jako „pośrednik” w poszukiwaniu sensu pewnych fenomenów, a także jako środek ich interpretacji. Tak w sposób zwięzły opisać można zasadniczy obiekt zainteresowania Mariana Stelmasika. Artysta ten stworzył dzieła, które zarówno są wyrazem namysłu nad wymienionymi tu zagadnieniami, jak i zaproszeniem do własnej refleksji i interpretacji. „Obrazy profesora Stelmasika są mocne i zdecydowane, kontrastowe, ale i delikatne”. Są to dzieła przemyślane; bardzo emocjonalne, a zarazem odpowiedzialnie nakreślające napięcia nie tylko w sferze elementów sztuki, ale również w ogóle na gruncie istnienia, natury i ludzkiego doświadczenia.

Recepcja twórczości, percepcja artysty Twórczość Mariana Stelmasika przez lata budziła zainteresowanie. Wpływ na to miały przede wszystkim: „własny, niezależny język plastyczny”, warsztatowa doskonałość, wartość artystyczna obrazów oraz ich wymiar filozoficzny, znaczenie estetyczne i etyczne. Dzieła Stelmasika zaznaczyły się w historii polskiego koloryzmu. „Nie są to płótna, obok których przechodzi się obojętnie. I nie dlatego, że atakują naszą wyobraźnię i wzrok wszechobecną czerwienią. Są to po prostu obrazy dobre, namalowane z dużą kulturą kolorystyczną, ze zrozumieniem sensu i celu ich powstania”L. Lameński, W kręgu malarstwa Mariana Stelmasika, „Na przykład.