Gustaw Rakowski (ur. 2 maja 1883 w Wasiliszkach, zm. po 15 listopada 1933) – major łączności Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 2 maja 1883 w Wasiliszkach, w rodzinie Stanisława, czynownika z guberni wileńskiej i matki z domu Radyńskiej. Był wyznania rzymskokatolickiego. Ukończył szkołę realną w Dyneburgu. Jako student Politechniki Kijowskiej „brał czynny udział w kółkach militarnych, czyli związkach walki czynnej i Związkach Strzeleckich polskich na Ukrainie. Praca konspiracyjna tych Kółek i oddziałów strzeleckich odbywała się dość często” w jego mieszkaniu.

5 stycznia 1915 wstąpił do 2 Kijowskiej Szkoły Wojskowej na prawach wolontariusza (ros. Вольноопределяющийся). 21 marca awansował na podoficera. 1 maja 1915, po ukończeniu kursu, został mianowany chorążym. 18 maja przybył do 7 syberyjskiego batalionu saperów i został wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 1. kompanii telegraficznej (z dniem 1 sierpnia 1915 kompania została wyłączona ze składu 7 syberyjskiego batalionu saperów i przemianowana na 31 samodzielną kompanię telegraficzną, a 22 października 1915 przemianowana na 7 syberyjską samodzielną kompanię telegraficzną ros.