Jan Zdzisław Spilka (ur. 11 lipca 1885 w Stanisławowie, zm. 12 sierpnia 1942 w KL Auschwitz) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier, radca ministerialny.

Życiorys Urodził się 11 lipca 1885 w Stanisławowie, w rodzinie Hilarego i Zuzanny z Ramoszyńskich..

Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1908 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej. Został przydzielony w rezerwie do 3. Dywizjonu Ciężkich Haubic w Przemyślu. W 1912 został przeniesiony w rezerwie do 11. Dywizjonu Ciężkich Haubic we Lwowie. W szeregach tego oddziału wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na frontach I wojny światowej (później z tego dywizjonu powstał Pułk Artylerii Polowej Ciężkiej Nr 30). Na stopień nadporucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1914, a na stopień kapitana rezerwy ze starszeństwem z 1 lutego 1918.