Patterson ponowił prośbę o zatrudnienie Gobrechta, co tym razem spotkało się z akceptacją Woodbury’ego.
Na podstawie informacji podanych przez Juliana, Gobrecht musiał być cenionym rytownikiem. Otrzymał roczną pensję 1500 dolarów. Dodatkowo Patterson przekonał Kneassa, aby ten zrezygnował z 250 dolarów swojej pensji, w skali roku, na rzecz Gobrechta. Średnia pensja pracownika mennicy w tamtym czasie wynosiła od 1,25 do 1,5 dolara na dzień.
W kwietniu 1836 roku Patterson stwierdził, że Stany Zjednoczone powinny wznowić bicie srebrnych dolarów, ponieważ będące w obiegu srebrne monety pięćdziesięciocentowe były wykorzystywane przez banki jako pokrycie dla pieniądza papierowego. Prowadziło to do zaniku srebrnych monet z obiegu. Według dyrektora mennicy pojawienie się srebrnego dolara wpłynęłoby pozytywnie na obieg monety w państwie.