Do czerwca zapas monet z datą 1836 w Departamencie Skarbu został wyczerpany. Sekretarz skarbu poprosił mennicę o wybicie kilkudziesięciu kolejnych sztuk. U.S. Mint miała na stanie wyłącznie dolary wybite w 1837 roku ze wsteczną datą, ale wybite według starego standardu. Wybito ok. 50 monet z datą 1836, ale nie zadowoliły one swoją jakością sekretarza skarbu. Wobec tego przygotowano stemple z datą 1838, a monety miały już ząbkowaną krawędź. Usunięto także gwiazdy z rewersu i wybito 13 gwiazd na awersie, wokół Seated Liberty. Ząbkowane krawędzie miały także monety z 1839 roku.

W 1839 roku zakończono wybijanie dolarów Gobrechta. Julian podaje, że monety te miały stanowić próbę tego, czy ponowne wprowadzenie dolara do obiegu spotka się z akceptacją społeczeństwa. Według Juliana liczba wybijanych później srebrnych dolarów może potwierdzać sukces eksperymentu. Wszystkie dolary Gobrechta były wybijane w mennicy w Filadelfii stemplem lustrzanym. Uważa się, że użycie takiego stempla sprawiło, że nie spotyka się fałszerstw tej monety, ponieważ podrabiającym ciężko byłoby uzyskać efekt stempla lustrzanego.