Tadeusz Perdzyński, ps. „Tomir”, „Tarnawa” (ur. 28 października 1910 w Warszawie, zm. 27 października 1989 w Toruniu) – polski adwokat, porucznik Wojska Polskiego, podpułkownik ludowego Wojska Polskiego, uczestnik wojny obronnej 1939, oficer Komendy Głównej Armii Krajowej, powstaniec warszawski, kawaler Orderu Virtuti Militari, trzykrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.

Życiorys Urodził się 28 października 1910 w Warszawie, w rodzinie Czesława, lekarza i Zofii z Kossowskich. Był absolwentem Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. 7 sierpnia 1932 prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1932 i 78. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 22 pułku artylerii lekkiej w Rzeszowie (od 1933 w Przemyślu) na stanowisko dowódcy plutonu. 1 marca 1935 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1935 stopień porucznika w korpusie oficerów artylerii i 79. lokatą. W 1938 rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie, którą przerwał wybuch II wojny światowej.