Ekologia i występowanie thumb|left|Imago w środowisku naturalnym Owad ten zasiedla stanowiska suche, ciepłe i otwarte, w tym śródlądowe i nadmorskie wydmy. Zarówno larwy jak i postacie dorosłe są fitofagami ssącymi soki z roślin należących do rodziny marzanowatych, zwłaszcza z przytuli. Osobniki aktywne spotyka się do marca do października. Stadium zimującym są postacie dorosłe.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji. W Afryce Północnej podawany jest z Maroka. W Azji notowany jest z Syberii, Turcji, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu, Kirgistanu, Iranu, Mongolii i Chin.
Zobacz też pluskwiaki Polski
Przypisy
Kategoria:Ziemikowate Kategoria:Pluskwiaki Afryki Kategoria:Pluskwiaki Azji Kategoria:Pluskwiaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1807 roku