W 1942, wraz z utworzeniem Obwodu Mińsk Mazowiecki AK, dostał przydział do obwodowego Kedywu, w ramach którego działał do końca wojny. Początkowo służył pod dowództwem ppor. Tadeusza Wiśniewskiego „Konrada”, w 1943 roku dostał przydział do oddziału specjalnego „Poraja”. W lutym 1944 roku w wyniku wsypy organizacyjnej dołączył do oddziału leśnego dowodzonego przez plut. pchor. Kazimierza Aniszewskiego „Dęboroga”. Rola Wasilewskiego w oddziale jest sporna, według „Wichury” był on zastępcą dowódcy, jednakże po aresztowaniu „Dęboroga” jego następcą został kpr. pchor. Jerzy Migdalski „Vis”, co zaprzeczało słowom Wasilewskiego.
Działalność antykomunistyczna W okresie akcji „Burza” Wasilewski znalazł się wśród grupy żołnierzy AK rozbrojonych przez nadchodzące wojska sowieckie i wywieziony do obozu na Majdanku, skąd uciekł przed podjęciem dalszych działań przez NKWD. Po ucieczce wrócił do działalności w (formalnie rozwiązanym) Obwodzie Mińsk Mazowiecki AK. W lutym 1945 „Wichura” otrzymał rozkaz zorganizowania własnego oddziału partyzanckiego od komendanta obwodu kpt. Walentego Sudy „Młota”. W momencie szczytowym jednostka liczyła ok. 50-60 żołnierzy.