Konidia (4–) 6–8 (–13) × 1–1,5 (–2,5) µm, cylindryczne, proste lub nieco zagięte, szkliste, cienkościenne, jednokomórkowe, bez pory rostkowej. Dokonują infekcji kory przez rany powstałe w wyniku cięć pielęgnacyjnych, gradobicia lub złamania gałęzi. Powstają w warunkach wilgotnych i mokrych przez cały sezon wegetacyjny. Są wytłaczane z konidiomów w łańcuszkach i rozpraszane rozpryskowo podczas deszczu. Do wykiełkowania wymagają obecności wody przez określony czas zwilżenia.
Teleomorfa powstaje na podkładce o średnicy 1–2 mm i odsłoniętej, wydatnej części stożkowej, często wyłaniającej się przez małą poprzeczną szczelinę. Zawiera 6-12 owocników. Zewnętrzna część podkładki początkowo lekko żółtawa, potem szarawobiała, usiany czarnymi szyjkami perytecjów. Wewnętrzna część podkładki biała do szarawej, złożona z przeplatanych strzępek z kilkoma komórkami gospodarza wymieszanymi w dolnej części, dobrze rozwinięta, ograniczona wyraźną czarną linią strefy zrębu, szczególnie widoczną poniżej perytecjów. Perytecjum czarne, o średnicy 250-750 µm, mniej więcej kuliste z wydłużoną szyjką o długości 250–900 µm i szerokości 90–400 µm u podstawy. Ściana o grubości 20–25 µm, złożona z ciemnych, grubościennych, kanciastych komórek. W szyjce są peryfizy.