W latach osiemdziesiątych w związku z pojawieniem się nowych czołgów podstawowych M1 Abrams w US Army zauważono, że M88 i M88A1 są zbyt słabe, aby poradzić sobie z holowaniem Abramsów. Rozpoczęto więc prace nad opracowaniem nowych ciągników ewakuacyjnych. Producent natomiast przewidział, że czołgi staną się cięższe, przez co przysporzą problemów logistycznych. W 1982 roku BMY rozpoczęła prace nad ulepszeniem wozów M88A1. Powstały pojazd został oznaczony jako M88AX. M88AX zyskał nowy silnik wysokoprężny o mocy 1050 KM. Od 1985 roku M88AX przechodził serię prób, podczas których osiągnął prędkość maksymalną 56 km/h i był w stanie holować czołg M1A1 Abrams z prędkością 40 km/h. Nie został wprowadzony do służby liniowej. Natomiast w 1987 roku BMY otrzymała kontrakt na wyprodukowanie pięciu ulepszonych M88A1, które byłyby lepiej przystosowane do wsparcia technicznego czołgów M1. Zdecydowano się na wykorzystanie doświadczeń z programu M88AX. Pojazdy otrzymały oznaczenie M88A1E1 Improved Recovery Vehicle, jednak w 1989 roku projekt M88A1E1 został anulowany z powodu cięć budżetowych.