W 1939 r. podczas kampanii wrześniowej przez tutejszą okolicę przepłynęła fala uciekinierów z zachodu. Ludność wiejska dotkliwie odczuwała silną władzę niemiecką – dręczona była m.in. obowiązkowymi dostawami na rzecz III Rzeszy. W czasie wojny zginęło wielu mieszkańców wsi.
Pierwsze czołgi radzieckie wkroczyły do wsi 4 sierpnia 1944 r. o godz. 14.30. Niemcy jednak nie ustępowali. Po wycofaniu się z okolicznych wsi umocnili się na linii wsi – Dymitrów Mały, Padew Narodowa, Babule. Wojska radzieckie okopały się na linii wsi – Baranów Sandomierski, Wola Baranowska, Knapy. Rozpoczęła się regularna bitwa, przebiegająca 4 i 5 sierpnia. Po zakończeniu tej operacji wojska radzieckie przeprawiły się na drugą stronę Wisły, tworząc Przyczółek Baranowsko-Sandomierski, stąd zimą 1944/1945 r. ruszyła wielka ofensywa, która zakończyła się zdobyciem Berlina.
Po wojnie odbudowano zniszczone budynki, wybudowano asfaltową drogę łączącą wieś z Baranowem Sandomierskim, a dalej z Tarnobrzegiem. W 1957 r. zelektryfikowano miejscowość, tego też roku powstał Komitet Budowy Szkoły. Przy wysiłku całego miejscowego społeczeństwa wzniesiono szkołę – Pomnik Tysiąclecia Państwa Polskiego. Budynek szkoły oddano do użytku sześć lat później w 1963 r.