Egiptolodzy kontynuują badania ocalałych świątyń i pozostałości zniszczonych, gdyż stanowią one bezcenne źródła informacji o społeczeństwie starożytnego Egiptu.
Funkcje Religijne thumb|Płaskorzeźba przedstawiająca Setiego I odprawiającego rytuały na cześć boga Amona. Świątynia grobowa Setiego I w Abydos, XIII wiek p.n.e. W egipskiej religii świątynie pełniły rolę przeznaczonych dla bogów miejsc do zamieszkania na ziemi. Odzwierciedlała to nazwa, którą sami Egipcjanie określali te budynki: ḥwt-nṯr, czyli „pałac (lub dom) boga”. Obecność bogów w świątyniach łączyła świat ludzi z ich domeną i pozwalała ludziom na kontakt z nimi poprzez odpowiednie rytuały. Ponieważ wierzono, że odprawianie tych rytuałów podtrzymywało istnienie bogów i pozwalało im odgrywać właściwą rolę we wszechświecie, świątynie stanowiły kluczowe narzędzie zabezpieczania maat, idealnego porządku natury i ludzkiego społeczeństwa w wierzeniach egipskich. Utrzymywanie maat było nadrzędnym celem całej egipskiej religii i temu właśnie celowi podporządkowane było także funkcjonowanie świątyń.