thumb|upright=1.3|Gwary języka białoruskiegoБеларуская мова: энцыклапедыя (Biełaruskaja mova: encyklapiedyja) // pod red. A. J. Michniewicza, w: Беларуская энцыклапедыя імя Петруся Броўкі (Biełaruskaja encyklapiedyja imia Pietra Broŭki), 1994. – s. 55.
Linie Dialekt południowo-zachodniobiałoruski (biał. паўднёва-заходні дыялект беларускай мовы) – jeden z dwóch podstawowych dialektów białoruskich, obok dialektu północno-wschodniobiałoruskiego, od którego jest on oddzielony pasem przejściowych gwar środkowobiałoruskich. Stanowi część wschodniosłowiańskiego kontinuum dialektalnego i pod względem językowym nawiązuje do poleskich dialektów północnoukraińskich.
Cechy językowe Dialekt południowo-zachodniobiałoruski odróżnia się od północno-wschodniego następującymi cechami fonetycznymi: akanie jak w literackim języku białoruskim, np. nahá, vadá, z’aml’á, nah’í, vadý, z’aml’í wobec akania dysymilatywnego na północnym wschodzie, dyftongi u̯o, i̯e na miejscu akcentowanych dawnych wzdłużonych *o, *e oraz *ě (jać), np. su̯ol, sóli; vu̯oz, vóza, m’u̯od, si̯eno, li̯es, połączenia spółgłoski z jotą w wyrazach takich, jak pałoz’je, kałos’je, zbožja lub pojedyncze spółgłoski, np. pałoz’e, kałos’e, zboža;