Zarówno te starania, jak i wcześniejsze zwycięstwo w bitwie pod Chocimiem oraz późniejsze zwycięstwo w bitwie pod Wiedniem sprawiły, że Sobieski stał się ważnym graczem w europejskiej dyplomacji. Wkrótce po zwycięstwie pod Wiedniem, bo w 1684 roku papież powołał Świętą Ligę, w której skład oprócz Rzeczypospolitej wchodziły Państwo Kościelne, Wenecja i AustriaJarosław Stolicki, Działania Jana III Sobieskiego w celu wzrostu znaczenia Rzeczypospolitej w Europie w latach 1674-1683, „Studia Środkowoeuropejskie i Bałkanistyczne” 2017, t. XXV, s. 27-42. .
Wyrazem uznania dla autorytetu Sobieskiego, jego sukcesów militarnych i dyplomatycznych były najwyższe odznaki zaszczytne, jakie przyznali mu monarcha francuski i papież. Odznaczenie francuskie i dary watykańskie różnią się motywacjami ofiarodawców. Uznanie króla Francji płynęło z ogólnego poparcia, które udzielał polskiemu monarsze. Wybór Sobieskiego na króla dokonał się również dzięki wsparciu króla Ludwika XIV, który dążył do uczynienia Polski sojusznikiem w koalicji przeciw Habsburgom. Natomiast tradycja obdarowywania wodzów za zasługi dla chrześcijaństwa wywodziła się ze średniowiecza.