Pojawiają się również w zaroślach i na dużych plantacjach.
Gołonogi żywią się głównie dużymi owadami, oprócz tego zjadają płazy bezogonowe, węże, a rzadko również ptaki. Prowadzą nocny tryb życia. Za dnia przebywają w gęstym listowiu, zakrzewieniach, jamach i szczelinach skalnych. Często widywane są na ziemi, gdzie szukają zdobyczy; mogą jej też wypatrywać z gałęzi. Stosunkowo krótkie, zaokrąglone skrzydła i długi ogon zapewniają zręczność w locie wśród gęstej roślinności.
Lęgi Okres lęgowy trwa od stycznia do czerwca. Gołonogi gniazdują w dziuplach, w tym starych dziuplach dzięciołów, niekiedy w skalnym zagłębieniu lub szczelinie. W zniesieniu znajdują się 2 jaja. Wysiaduje jedynie samica. Pisklęta klują się pokryte białawym puchem.
Status zagrożenia IUCN uznaje gołonoga za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2024). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość pospolity. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy ze względu na utratę siedlisk leśnych.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Puszczykowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna endemiczna Kuby Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1868 roku Kategoria:Taksony opisane przez Philipa Lutleya Sclatera Kategoria:Taksony opisane przez Osberta Salvina