Giennadij Iwanowicz Obaturow, ros. Генна́дий Ива́нович Обату́ров (ur. w guberni wiackiej, zm. 29 kwietnia 1996 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał armii (1979).
Życiorys Jako ochotnik wstąpił do Armii Czerwonej w październiku 1935. Ukończył Orłowską Szkołę Broni Pancernych w 1938. W latach 1938–1939 pełnił służbę w 31 Pułku Zmechanizowanym 31 Dywizji Kawaleryjskiej Specjalnej Armii Dalekowschodniej. Był dowódcą plutonu, od grudnia 1938 instruktorem ogniowym pułku, od maja 1939 – zastępcą szefa sztabu pułku do spraw rozpoznania. We wrześniu 1939 oddelegowany do Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji im. Stalina, którą ukończył we wrześniu 1941. Razem z akademią został ewakuowany do Taszkentu i wyznaczony na młodszego wykładowcę katedry taktyki.
Od maja 1942 na froncie. Był zastępcą Szefa Sztabu 160 Brygady Pancernej do spraw operacyjnych. W szeregach 11 Korpusu Pancernego brał udział w bitwach obronnych na Froncie Briańskim. Niecały miesiąc po przybyciu na front poprowadził atak czołgów w miejsce poległego dowódcy jednostki. Czołg Obaturowa został trafiony w bitwie 11 lipca, on sam został ciężko ranny i poparzony w płonącym czołgu.