Vincenzo Campanari (ur. 27 lipca 1772 w Tuscanii, zm. 13 czerwca 1840 tamże) – włoski archeolog, antykwariusz i poeta.
Życiorys Vincenzo Campanari pochodził z zamożnej rodziny, która od kilku pokoleń przeniosła się do Lacjum z Marchii Ankońskiej. Urodził się w Tuscanii w Państwie Kościelnym 27 lipca 1772 roku. Po wczesnej śmierci obu rodziców, wychowywała go ciotka ze strony matki, która zadbała o jego wszechstronne wykształcenie. Uczył się w Viterbo. Po powrocie do Toscanelli został w 1794 roku radnym miasta. W 1798 roku Vincenzo Campanari ożenił się z Matilde Persiani, córką markiza Giovanfrancesco, bogatego zarządcy dóbr Pocci i Consalvi, z którą miał sześcioro synów. Trzech z nich dożyło wieku dorosłego i zaangażowało się w prowadzone przez ojca wykopaliska i handel znalezionymi artefaktami: Carlo (1800–1871), Secondiano (1805–1855) i Domenico (1808–1876). Matilde zmarła w 1812 roku.
W 1832 Vincenzo Campanari mianowany został gubernatora Toscanelli. Pełnił również funkcję radnego Delegatury Apostolskiej w Viterbo.