Krokwiowo-jętkowa więźba dachowa jest oparta na stolcach z zastrzałami. Niski fundament stanowią kamienie polne. Prezbiterium nie zostało wyodrębnione. Jest zamknięte trójbocznie. Do nawy dobudowano kruchtę (od strony południowo-wschodniej) oraz zakrystię (od strony południowo-zachodniej). Jednokalenicowy dach jest dwuspadowy nad nawą i prezbiterium, nad frontem trójspadowy. Kruchta i zakrystia przykryte są dachami pulpitowym i trójpołaciowym. Na dachu jest czworoboczna wieża (sygnaturka) o barokowej formie zwieńczona metalowym krzyżem. Wejście główne od frontu osłonięte zostało daszkiem. Przed wizytacją biskupią w 1935 kościół został oszalowany deskami zewnątrz i wewnątrz.
Frontowa elewacja zachodnia jest symetryczna, zamknięto ją trójbocznie. W środkowej ścianie zamontowano drewniane płycinowe dwuskrzydłowe drzwi do kościoła. Nad nimi znajduje się pulpitowy daszek. Nad drzwiami umieszczono prostokątne trójdzielne wielopolowe okno z przeszklonymi nadświetlem i półokrągłym świetlikiem. W ukośnych ścianach znajdują się po dwa prostokątne okna dwudzielne z nadświetlem. Na froncie kościoła zawieszono drewniany ludowy krucyfiks. Południowa i północna elewacje są identyczne. Od strony prezbiterium do kościoła przylega zakrystia z dwoma prostokątnymi oknami. Są dwudzielne, wielopolowe z nadświetlem. Ściana kruchty jest ślepa.