Giannantonio Selva, znany też jako Giovanni Antonio Selva (ur. 2 września 1751 w Wenecji, zm. 22 stycznia 1819 tamże) – włoski architekt epoki klasycyzmu, znany najbardziej z projektu weneckiego Teatro La Fenice oraz innych budowli sakralnych i świeckich w Wenecji i miejscowościach Wenecji Euganejskiej.
Życiorys i twórczość Giannantonio Selva urodził się 2 września 1751 roku w Wenecji jako syn Lorenza i Anny Bianconi. Jego ojciec, autor eseju Sei Dialoghi ottici teorico-pratici... z 1787 roku, oraz dziadek Domenico, znany wytwórca soczewek i teleskopów z warsztatem w dzielnicy (sestiere) San Marco, byli znajomymi hrabiego Francesca Algarottiego, któremu Lorenzo zadedykował w 1761 roku broszurę z opisem instrumentów optycznych skonstruowanych przez Domenica. Ich pobyt w willi Algarottich miał decydujące znaczenie dla edukacji młodego Giannantonia. Zasadniczy wpływ na Selvę w zakresie architektury praktycznej i teoretycznej wywarł architekt Tommaso Temanza, uczeń Giovanniego Scalfarotta. Według Bartolomea Gamby Selva miał się uczyć technik rysunkowych od Pietro Antonio Novellego, a zasad perspektywy od Antonia Visentiniego.