Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Maryi Nieustającej Pomocy () – żeńskie katolickie zgromadzenie zakonne założone w 1893 roku w Budapeszcie przez matkę Annę Brunner.

Wspólnota jest zgromadzeniem na prawie diecezjalnym, obecnie podlega ordynariuszowi diecezji opolskiej.

Historia Powstanie zgromadzenia wiąże się z działalnością austriackiej zakonnicy Anny Brunner na Węgrzech pod koniec XIX w. Siostra Brunner ze Zgromadzenia Sióstr św. Krzyża w Linzu od 1890 roku opiekowała się chorą hrabiną Georginą Edelmuth. Widząc złą opiekę medyczną nad chorymi katolikami, zaczęła organizować pomoc, skupiając wokół siebie dziewczęta ze Śląska. Działalność spotykała się z nieprzychylnością ze strony lekarzy wyznania kalwińskiego. Ze względu na austriackie pochodzenie siostry dochodziło również do szykan. Mimo wdzięczności chorych siostry zostały zmuszone do zaprzestania pracy w klinice. W ramach akcji madziaryzacji życia społecznego starano się osłabić autorytet matki Brunner. Węgierskie władze kościelne przeprowadziły wizytację kanoniczną domu. Chciano narzucić nową przełożoną węgierskiego pochodzenia. 25 czerwca 1901 roku władze świeckie wydały m. Brunner administracyjny nakaz opuszczenia Węgier.