mały|Tablica pamiątkowa, Edith Jacobssohn, Emser Straße 39d, Berlin-Wilmersdorf, Niemcy
Edith Jacobson (niem. Edith Jacobssohn; ur. 10 września 1897 w Chojnowie, zm. 8 grudnia 1978 w Nowym Jorku) – niemiecka lekarka, psychiatra i psychoanalityk żydowskiego pochodzenia. Od 1954 do 1956 pełniła funkcję przewodniczącej Nowojorskiego Towarzystwa i Instytutu Psychoanalitycznego. Jej główny wkład w myślenie psychoanalityczne dotyczył rozwoju poczucia tożsamości, samooceny oraz zrozumienia mechanizmów depresji i psychozy.
Życiorys Edith Jacobson urodziła się 10 września 1897 roku w Chojnowie (ówcześnie Haynau) na terenie dzisiejszego województwa dolnośląskiego. Jej ojciec Jacques Jacobssohn był lekarzem, matka Pelagia z domu Pulvermann zajmowała się muzyką.
W wieku 20 lat Edith rozpoczęła studia medyczne; w Jenie, Heidelbergu i Monachium. W 1922 roku zdała egzamin państwowy na Uniwersytecie w Monachium a w 1923 r. obroniła doktorat na temat gruźlicy niemowląt i małych dzieci. W 1929 roku otworzyła w Berlinie prywatną praktykę neurologiczną.