Budynek miał pomieszczenia użytkowe zarówno na parterze, przyziemiu i poddaszu. Oprócz mieszkania dla proboszcza, znajdowały się w nim także kancelaria parafialna i inne pomieszczenia, wykorzystywane m.in. przez chór, parafialną bibliotekę oraz inne organizacje parafialne. Budynek pełnił funkcję pastorówki do aresztowania księdza Ryszarda Paszko w 1915 roku przez okupacyjne władze niemieckie, następnie utworzono tam szpital wojskowy, a następnie pocztę. Po aresztowaniu dotychczasowego proboszcza parafią zarządzał ks. Rutkowski z Dąbia, a od marca 1916 roku ks. Erich Voigt. Administrator kolskiej parafii pozbawiony był miejsca zamieszkania, dlatego ks. Voigt mieszkał jako lokator u sędziego pokoju Antoniego Paprockiego.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości budynek został własnością Rządu Polskiego, w związku z tym, że Niemcy zainstalowali w nim wcześniej urządzenia centrali telefonicznej i telegraficznej. Oprócz istnienia w budynku poczty, mieszkał tam także kierownik poczty oraz czterej urzędnicy z rodzinami. Urzędnicy ci m.in. poprzestawiali w pomieszczeniach piece oraz trzymali w pastorówce zwierzęta gospodarskie.