Do dymisji podał się dowódca dywizji kantemirowskiej, gen. Borys Poljakow. 30 listopada Borys Jelcyn podpisał ukaz nr. 2137 „O środkach przywrócenia prawa i porządku konstytucyjnego na terenie Republiki Czeczeńskiej”. Już następnego dnia bombardowania rozpoczęły nieoznakowane rosyjskie samoloty, a władze FR zapowiedziały podjęcie wszelkich środków w celu „ratowania rosyjskich żołnierzy”, pomimo dalszego zaprzeczania, że w listopadowym ataku uczestniczył rosyjskie jednostki. 11 grudnia wojska federalne przekroczyły granicę z Czeczenią rozpoczynając w ten sposób I wojnę czeczeńską.
Opinie Istnieją kontrowersje dotyczące rzeczywistych przyczyn napaści. Niektórzy uważają, że listopadowy szturm od początku miał być skazany na porażkę, by stanowić dla Rosjan casus belli wprowadzenia na teren Iczkerii swoich wojsk. Ramzan Kadyrow (partyzant podczas I wojny czeczeńskiej, późn. nazwany „człowiekiem Putina w Czeczenii”) wspominał później, że „Pawieł Graczow, jako doświadczony dowódca wojskowy, nie mógł nie wiedzieć, że w centrum miasta, bez eskorty piechoty, kolumna czołgów zostanie rozstrzelana”. Jego zdaniem to nie był przypadek, że zaledwie dwa tygodnie później Rosja przeprowadziła pełnoskalową operację wojskową na terytorium Czeczenii.