u niektórych plemion istniał zwyczaj zabijania żony w ofierze nad grobem męża. Stałym elementem wyposażenia grobowców była miejscowa ceramika. Spotyka się zarówno pochówki ciałopalne, jak i szkieletowe.
Opis grobowca thumb|Schematyczny rzut komór grobowca Przypuszcza się, iż grobowiec w Kazanłyku należał do władcy lub wielmoży trackiego, który został pochowany w nim wraz z żoną. Iwan Wenedikow identyfikuje parę jako należącą do rodu Seutesa III; podobnie konkludują Marazow i Foł, zaś katalog wystawy w J. Paul Getty Museum (2024) precyzuje, że może chodzić o jednego z synów Seutesa i jego żonę. Inskrypcje znalezione w komorze grobowej sugerują, że syn ten miał na imię Roigos.
Ludmiła Żiwkowa stwierdza, że architektura i obyczaj grzebalny wiążą grobowiec z kulturą okolic Seuthopolis i to tam właśnie można znaleźć zbliżone architektonicznie grobowce kopułowe.
Grobowiec składa się z trzech pomieszczeń: Główna komora grobowa ma kształt okrągły i średnicę 2,65 m u podnóża (40 cm u szczytu;