Getto w Legionowie – utworzone w Legionowie w dzielnicy Ludwisin przez okupanta niemieckiego 15 listopada 1940 i istniejące do października 1942 getto dla Żydów. Zgromadzono w nim między 2500 a 3000 osób, które wymordowano na miejscu, w okolicy lub – w największej liczbie – w obozie zagłady w Treblince.
mały|240px|Teren dawnego cmentarza żydowskiego utworzonego w getcie w Legionowie na posesji przy ul. Parkowej 68
Historia Getto zostało utworzone na podstawie zarządzenia niemieckich władz okupacyjnych 15 listopada 1940 na obszarze legionowskiej dzielnicy Ludwisin. Jego granice wyznaczały ulice (nazewnictwo obecne): Sobieskiego, Mieszka I, Prymasowskiej, Kozietulskiego, Pomorskiej i Zygmuntowskiej. Obszar getta miał powierzchnię 6 km².
W getcie umieszczono żydowskich mieszkańców Legionowa, Łomianek, Nieporętu, Jabłonny, Zegrza, Serocka, Nowego Dworu Mazowieckiego, Żuromina, Rypina i Sierpca. Szacuje się, że znalazło się w nim między 2500 a 3000 osóbJacek Emil Szczepański, Ludność żydowska w Legionowie i jej zagłada, Muzeum Historyczne w Legionowie, Legionowo 2017, s. 23.. Obowiązywał zakaz opuszczania terenu getta pod rygorem kary śmierci. Ludność nieżydowska miała z kolei zakaz wstępu do gettaJacek Emil Szczepański, Ludność żydowska w Legionowie..., op. cit., s.