Przeprowadzały ją oddziały policji niemieckiej i granatowej pod dowództwem gestapowca SS-Untersturmführera Karla Georga Brandta (1898–1945), kierownika referatu IVB-4 w urzędzie Komendanta Policji Bezpieczeństwa i SD w dystrykcie warszawskimJacek Emil Szczepański, Ludność żydowska w Legionowie..., op. cit., s. 39.. Ponieważ polski policjant Jagodziński z komisariatu w Legionowie uprzedził kilka rodzin żydowskich o niemieckich planach deportacji Żydów z Legionowa w nocy z 2 na 3 października z getta uciekła pewna liczba mieszkańców i rozpierzchła się po okolicy. W toku brutalnej akcji usuwania Żydów z miasta dokonano licznych mordów, w tym morderstw kobiet i dzieci. Deportowane osoby wywieziono przez Strugę do Radzymina, a następnie na śmierć w obozie zagłady w Treblince. Przyjmuje się, że z getta legionowskiego do obozu w Treblince trafiło 1500 osób.
Po zakończeniu akcji deportacyjnej w Legionowie i w jego okolicach policja niemiecka i polska, także przy pomocy nieżydowskich mieszkańców, wyłapywała ukrywających się Żydów. Część pochwyconych osób zabijano na miejscuJacek Emil Szczepański, Ludność żydowska w Legionowie..., op. cit., s. 43, 46..