Komisja ziemska (PRL) – centralna jednostka organizacyjna rządu istniejąca w latach 1946-1971, mająca na celu przeprowadzanie parcelacji majątków ziemskich w ramach reformy rolnej i osadnictwa na ziemiach odzyskanych.

Powołanie Komisji ziemskiej Na podstawie dekretu z 1946 r. o organizacji komisji ziemskich postanowiono ustanowić Główną Komisję Ziemską przy Ministrze Rolnictwa i Reform Rolnych, wojewódzkie komisje ziemskie przy wojewodach oraz powiatowe komisje ziemskie przy starostachDekret z dnia 13 września 1946 r. o organizacji komisji ziemskich. .

Główna Komisja Ziemska Główna Komisja Ziemska rozpoznawała w drugiej instancji odwołania od orzeczeń wojewódzkich komisji ziemskich.

Główna Komisja Ziemska, rozpatrywała odwołanie od orzeczenia wojewódzkiej komisji ziemskiej, mogła zaskarżone orzeczenie z urzędu zmienić lub uchylić w części niezaskarżonej, jeżeli orzeczenie to naruszało przepisy prawa.

Prezes Głównej Komisji Ziemskiej Prezesem Głównej Komisji Ziemskiej był z urzędu Minister Rolnictwa i Reform Rolnych.

W zastępstwie Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych przewodniczyć mógł na posiedzeniu Głównej Komisji Ziemskiej podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych.

Wiceprezesa Głównej Komisji Ziemskiej mianował Prezes Rady Ministrów w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform