Sergiusz (Siergiej) Pawłowicz Rybnikow (ur. 24 lutego 1872, zm. 17 listopada 1965 w Brudzewie) – polski prawnik, ziemianin i urzędnik rosyjskiego pochodzenia.

Życiorys Ojcem Sergiusza Rybnikowa był Pawieł Rybnikow, wicegubernator guberni kaliskiej. W młodości pobierał lekcje języka polskiego u Julii Leszczyńskiej, ciotki Marii Dąbrowskiej. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i w 1898 roku został zatrudniony w kancelarii generała-gubernatora warszawskiego. W marcu 1906 roku został mianowany komisarzem ds. włościańskich na powiat kolski i powiat łęczycki i zamieszkał w Kole. W Kole był członkiem komisji poborowej, starał się jednak wspierać osoby zaangażowane w działalność niepodległościową.

Po wybuchu I wojny światowej został członkiem Komisji Szacunkowej do Polskich Strat Wojennych, powołanej przez Centralny Komitet Obywatelski. Jako członek komisji starał się wyjednywać jak największe odszkodowania dla polskich włościan. Następnie ewakuował się wraz z rosyjskimi urzędami i w maju 1915 roku znalazł się w Moskwie, a następnie przeniósł się do Petersburga. Pracował w rosyjskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, a następnie jako dyrektor kancelarii w Głównym Zarządzie Opieki nad Uciekinierami.