Komisja Planowania przy Radzie Ministrów – centralna jednostka organizacyjna rządu istniejąca w latach 1956–1988, która była kolegialnym organem Rady Ministrów w sprawach planowania społeczno-gospodarczego oraz planu zagospodarowania przestrzennego kraju i planów regionalnych.

Historia

Działalność w latach 1956–1984 Na podstawie ustawy z 1956 o utworzeniu przy Radzie Ministrów, Komisji Planowania i o zniesieniu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego ustanowiono Komisję Planowania. Do zakresu działania Komisji należało: opracowywanie i przedstawianie Radzie Ministrów wniosków określających główne kierunki polityki gospodarczej Państwa, opracowywanie projektów perspektywicznych, wieloletnich i rocznych planów gospodarczych, badanie przebiegu wykonania planów gospodarczych oraz opracowywanie i przedstawianie Radzie Ministrów wniosków dotyczących zastosowania środków zmierzających do zapewnienia wykonania planów, opracowywanie metod i trybu sporządzania planów gospodarczych, opracowywanie innych zagadnień, przewidzianych w szczególnych przepisach lub zleconych przez Radę Ministrów. W skład Komisji wchodzili: Przewodniczący powoływany na wniosek Prezesa Rady Ministrów w trybie przewidzianym Konstytucją Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zastępcy Przewodniczącego i członkowie Komisji powoływani przez Prezesa Rady