Po sezonie 1975/1976, przenieśli się do Kölner EC, z którym dwukrotnie zdobył mistrzostwo Niemiec (1977, 1979), zajął 3. miejsce w Bundeslidze w sezonie 1977/1978, dwukrotnie zdobył Trofeum Leonharda Waitla (1977, 1979) oraz trzykrotnie został wybierany do Drużyny Gwiazd Bundesligi (1977–1979), a w 1977 r. został wybrany Hokeistą Roku. Następnie przenieśli się do Düsseldorfer EG, w którym przebywali do końca sezonu 1981/1982. W tym okresie dwukrotnie zdobył wicemistrzostwo Niemiec (1980, 1981) w sezonie 1979/1980 zdobył Trofeum Leonharda Waitla oraz dwukrotnie był wybierany do Drużyny Gwiazd Bundesligi (1980–1982).

Wkrótce został zauważony przez działaczy klubu NHL, Minnesota North Stars, w barwach którego 13 marca 1982, w wygranym 3:2 meczu wyjazdowym z St. Louis Blues rozegrał swój jedyny mecz w NHL, w którym spędził 2 minuty na ławce karUdo Kießling w bazie NHL , będąc tym samym pierwszym niemieckim zawodnikiem występującym w tej lidze Deutsche in der NHL: Kießling war der Erste — und schnell weg [data dostępu: 2011-06-11] Wcześniej w lidze NHL grali kanadyjscy zawodnicy z niemieckim paszportem: Ron Fischer i Walt Tkaczuk, jednak w momencie debiutu Kießlinga nie byli obywatelami RFN.