Józef Słoń (ur. 3 sierpnia 1920 w Bryzgowie, zm. 5 stycznia 1984) – poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952), członek Stronnictwa Ludowego i Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.
Życiorys Słoń pochodził z chłopskiej rodziny wielodzietnej, był synem Władysława i Zofii Słoń. Ukończył szkołę powszechną, a następnie pracował w rodzinnym gospodarstwie rolnym. W 1937 został członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej, który sfinansował mu naukę w szkole średniej, którą jednak ze względu na złe warunki materialne porzucił po 1,5 roku, przygotowując się samodzielnie do matury. Jego edukację przerwał wybuch II wojny światowej. W październiku 1939 z kolegami założył organizację gromadzącą broń do walki z okupantami i należał do grupy konspiracyjnej zorganizowanej przez wikariusza parafii Borkowice, ks. Walentego Ślusarczyka. Na przełomie lat 1939–1940 został partyzantem w oddziale majora Hubala. W maju 1940, po rozwiązaniu oddziału, pracował na Lubelszczyźnie jako nauczyciel, ukrywając się pod zmienionym nazwiskiem, tam też działał w Chlewiskach w Związku Walki Zbrojnej. Zimą 1941 dołączył do Armii Ludowej. W wyniku poszukiwań przez Gestapo, przeniósł się w lipcu 1942 do Małopolski. Został aresztowany 19 sierpnia 1942 w Krakowie, osadzony więzieniu Montelupich, a następnie wywieziony do Auschwitz (nr obozowy 73 522).