W Argentynie w latach 90. XIX wieku, Virginia Bolten wydawała gazetę La Voz de la Mujer; poruszano w niej tematykę anarchizmu, feminizmu i komunizmu.
Podczas wojny domowej w Hiszpanii powstała organizacja Mujeres Libres, która była wspierana przez hiszpańską anarchofeministkę Federicę Montseny. Sama Montseny była zdania, że kobiety mogą zrewidować swoje role poprzez działalność artystyczną; tego samego zdania była Turczynka Anja Meulenbelt, która promowała pisanie autobiorgafii jako literatury najlepiej przedstawiającą prawdę. Jedna z założycielek Mujeres Libres i członkini CNT Lucía Sánchez Saornil była publicystką i poetką; pod męskim pseudonimem Luciano de San Saor poruszała tematykę homoseksualizmu, który w latach 30. XX wieku był w Hiszpanii nielegalny.
Feminizm marksistowski mały|Clara Zetkin i Róża Luksemburg (1910) mały|Clara Zetkin (po lewej) i Aleksandra Kołłontaj na spotkaniu Kominternu (1921) Clara Zetkin i Eleanor Marx popierały rewolucję proletariacką, ponieważ uważały, że byłaby w stanie rozwiązać jak najwięcej nierówności między sytuacją kobiet a sytuacją mężczyzn.