Niskogłów miedziany (Tapinauchenius cupreus) – gatunek pająka z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Endemit Ekwadoru.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1996 roku przez Güntera Schmidta i Stefana Bauera na łamach Arachnologisches Magazin. Opisu dokonano na podstawie jednego samca i dwóch samic. W 2022 roku Yeimy Cifuentes i Rogéiro Bertani dokonali redeskrypcji gatunku przy okazji rewizji rodzaju.
Morfologia Pająk ten osiąga do 35 mm długości ciała i do około 8 cm rozpiętości odnóży. Samice są brązowe do ciemnooliwkowych z fioletowym połyskiem, samce zaś brązowe z długim, pomarańczowobrązowym lub złocistym owłosieniem. Karapaks jest dłuższy niż szeroki, o lekko wyniesionej części głowowej, szerszym niż dłuższym wzgórku ocznym, głębokich i prostych jamkach oraz wyraźnych rowkach tułowiowych. Oczy pary przednio-środkowej leżą na tej samej wysokości co pary przednio-bocznej, a pary tylno-bocznej bardziej z przodu niż pary tylno-środkowej. Nadustek nie występuje. Szczękoczułki mają na przednich krawędziach rowków od 9 do 10 ząbków. Odnóża pierwszej i czwartej pary są najdłuższe i równej długości, trzeciej zaś najkrótsze.