Franciszek Chmura (ur. 19 kwietnia 1898 w Morawskiej Ostrawie) – major łączności Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 kwietnia 1898 w Morawskiej Ostrawie, w rodzinie Józefa. Uczył się w Szkole Kadetów Piechoty w Łobzowie.
14 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego jako chorąży byłej armii austro-węgierskiej, mianowany podporucznikiem, zaliczony do I Rezerwy armii z powołaniem do służby czynnej na czas wojny oraz przydzielony do 10 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 32 z 22 marca 1919, poz. 1050, 1065.. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w Oddziale V Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 10 pułk piechoty w Łowiczu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1698. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku ukończył dziewięciomiesięczny kurs łączności. Później został przeniesiony do korpusu oficerów łączności z jednoczesnym przeniesieniem do 2 pułku łączności w Jarosławiu. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 6. lokatą w korpusie oficerów łączności. W marcu 1929 został przeniesiony do 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa łączności.