Ośrodek Odosobnienia w Kwidzynie – miejsce osadzania więźniów politycznych z okresu stanu wojennego, funkcjonujące od kwietnia do grudnia 1982 r. Zlokalizowany na terenie Zakładu Karnego w Kwidzynie.
Historia Tło historyczne
Ośrodki odosobnienia powstały w związku z wprowadzeniem 13 grudnia 1981 r. stanu wojennego. W celu odizolowania działaczy NSZZ „Solidarność” oraz innych antysystemowych organizacji podziemnych władze komunistyczne, na podstawie art. 42 ust. 1 dekretu o wprowadzeniu stanu wojennego, miały możliwość internowania osób "(...) w stosunku do których ze względu na dotychczasowe zachowanie zachodzi uzasadnione podejrzenie, że pozostając na wolności nie będą przestrzegać porządku prawnego albo prowadzić będą działalność zagrażającą interesom bezpieczeństwa lub obronności państwa". Internowanie miało odbywać się na podstawie decyzji komendant wojewódzki Milicji Obywatelskiej, jego decyzja miała rygor natychmiastowej wykonalności. Długość pobytu w ośrodku internowania nie była określona, dekret zawierał ogólne stwierdzenie "(...) mogą być oni internowani na czas obowiązywania stanu wojennego w ośrodkach odosobnienia".