Pogrom w Rajgrodzie – pogrom ludności żydowskiej, który miał miejsce w 1941 roku w Rajgrodzie.
Podobnie jak w wielu innych miejscowościach Łomżyńskiego i Białostocczyzny, okupowanych po 17 września 1939 roku przez Sowietów, w lipcu 1941 w tej miejscowości doszło do wymordowania prawie całej społeczności żydowskiej.
Tło historyczne
Pierwsze wzmianki o osadnictwie żydowskim w Rajgrodzie pochodzą jeszcze z XVI wieku. W połowie XIX wieku było to miasteczko niemal w całości żydowskie. Żydzi – około 1800 osób – stanowili 86 procent mieszkańców. Po I wojnie światowej liczba mieszkańców bardzo zmalała. Spis z 1921 roku podaje liczbę 745 Żydów. W 1939 roku musiało ich być więcej, być może nawet 2000 jak podaje w swej relacji z 1947 roku Lejb Lewintin. Głównie na jego relacji opierają się opracowania, próbujące odtworzyć przebieg wydarzeń w Rajgrodzie latem 1941 roku. Relacja ta ma wprawdzie charakter wtórny, opiera się bowiem na informacjach zebranych już po wojnie – w czasie wojny Lewintin przebywał w Związku Radzieckim – jednak potwierdzają ją zeznania oskarżonych i świadków w powojennych procesach o zbrodnie na cywilach i kolaborację z Niemcami polskich mieszkańców Rajgrodu.