Futro na ciele jest bardzo długie i miękkie.
Szczególną cechą uzębienia zajączkoszczurków są szerokie zęby trzonowe, przednie trzonowce są o połowę szersze niż przestrzeń podniebienna między nimi. Trzecie trzonowce są także bardzo długie, równie długie jak pierwsze.
Tryb życia Jest to naziemne zwierzę prowadzące głównie nocny tryb życia, choć za dnia może mieć miejsce do 40% aktywności. Latem żyje samotnie, sypia w gniazdach na ziemi. Zimą zmienia tryb życia na bardziej stadny, zapewne dla zabezpieczenia przed chłodem: gryzonie żyjące na terenach piętra alpejskiego kryją się wspólnie w gniazdach z pociętych traw w gęstym poszyciu lub pod konarami pokrytymi śniegiem. Buduje korytarze wśród gęstej roślinności, pozwalające mu szybko biegać, które bywają używane przez inne gatunki (takie jak szczur zaroślowy i chutliwiec ciemny). W obszarach alpejskich i subalpejskich jest aktywny zimą w przestrzeni, którą tworzy roślinność pod pokrywą śnieżną.
Zajączkoszczurek jest zasadniczo osiadły, chociaż niektóre osobniki są przynajmniej lokalnie nomadyczne. Areał osobniczy zmienia się sezonowo i jest różny dla obu płci;