W roku 1892 z inicjatywy ówczesnego wikariusza parafii – bł. ks. Jana Balickiego, który prowadził dzieło odnowy życia parafii, przyczynił się do zamknięcia karczmy stojącej naprzeciwko kościoła parafialnego i urządzono w niej szkołę (drugą salę lekcyjną). Wtenczas Rada Szkolna Powiatowa z Grybowa przydzieliła do pracy nauczycielkę Helenę Zarucką. W 1899 roku Rada Szkolna Krajowa we Lwowie podjęła uchwałę o budowie szkoły w Polnej. Zapis znajduje się w aktach CK Rady Szkolnej Krajowej z dnia 8 października 1898 roku L15258 parcela gruntowa LK 919 o obszarze 804 sążni (to jedyny dokument związany z budową szkoły). 1901 oddano do użytku nowy budynek. Szkoła składała się z dwóch sal, mieszkania kierownika (dwa pokoje i kuchnia oraz mieszkania dla jednego nauczyciela). Od szkolnego roku – 1906/1907 nauka odbywała się w czterech stopniach (stopień trzeci i czwarty był dwuletni).
W czasie wybuchu II wojny światowej przerwano naukę na okres 5 miesięcy. Później było prowadzone tajne nauczanie przez tutejszych nauczycieli. Jeden z nauczycieli Jan Marynowski został powołany jako oficer do Polskiego Wojska. Zginął zamordowany w Katyniu. Szkołę w Polnej kilkakrotnie zajmowało wojsko niemieckie, które ją zdewastowało. Naukę kontynuowano we wrześniu 1945 r.