Pierwsza transkrypcja eposu linijka po linijce, opowiedziana przez griota, została wykonana w 1967 roku..
Epos o Sundżacie, tak jak duża część innych opowieści afrykańskich tego typu, podlegał dość paradoksalnemu zjawisku, czyli został spisany w językach europejskich, nie w językach rodzimych tamtego obszaru, mimo trwającej dekolonizacji.
Jako ustny epos historyczny Sundżata przekazuje informacje nie tylko o historii Imperium Mali, ale także o kulturze grupy etnicznej Mande. Struktury rodzinne Mande były wynikiem interakcji dwóch elementów – konstruktywnego (badenya) i destrukcyjnego (fadenya). Fadenya, czyli „ojciec-dziecko”, to rywalizacja między przyrodnim rodzeństwem i jest reprezentowana w eposie Sundżata przez animozję między Sundżatą, synem Sogolon, a Dankaranem Toumanem, synem Sassoumy (pierwsza żona króla Nare'a Marghana). Niszczycielskie siły fadenyi ostatecznie powodują wygnanie Sundżaty i jego matki z Mali, z obawy, że Sassouma może ich skrzywdzić. Badenya, czyli „matka-dziecko”, to uczucie między dziećmi tej samej matki. Jest to reprezentowane w eposie poprzez wsparcie siostry Sundżaty, Kolonkan, w czuwaniu nad nim przed próbami czarów Sassoumy, a także przez późniejsze wsparcie jego rodzeństwa w walce o odzyskanie Mali.