Entuzjazm Castellaniego dla królewskich i wybitnych pacjentów, takich jak Benito Mussolini położył się cieniem na jego reputacji, tym bardziej że podczas II wojny światowej poparł Włochy przeciwko aliantom, stając się szefem służby medycznej armii włoskiej.

Castellani w 1959 r. założył Międzynarodowe Towarzystwo Dermatologiczne i był jego prezesem od 1960 do 1964 r. Był także profesorem medycyny tropikalnej na Uniwersytecie Stanu Luizjana, a także na Uniwersytecie Królewskim w Rzymie. Podążył za królową Włoch Marią José na wygnanie do Portugalii i tu zmarł jako profesor w Instytucie Medycyny Tropikalnej w Lizbonie. Wynaleziony przez niego barwnik Castellaniego jest nadal sporadycznie stosowany do leczenia infekcji grzybiczych skóry.

W nazwach naukowych opisanych przez niego taksonów dodawane jest skrót jego nazwiska Castell.

Przypisy

Kategoria:Włoscy lekarze Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1971